Παθογένειες και ελληνική πραγματικότητα στο νέο βιβλίο του Θωμά Ψύρρα

Μία νουβέλα υπό μορφή συνέντευξης.
Μία υπόθεση καταπάτησης δασικής έκτασης στη Θεσσαλία.
Μία τεράστια δικαστική διαμάχη.
Παθογένειες και ελληνική πραγματικότητα με γνήσιο λογοτεχνικό ενδιαφέρον στο νέο βιβλίο του κ. Θωμά Ψύρρα «Άρτιο κατά παρέκκλιση» που παρουσιάστηκε με επιτυχία το απόγευμα της Τρίτης στο Μουσείο Τσιτσάνη από το βιβλιοπωλείο Τσιοπελάκος και τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Όπως τόνισε η φιλόλογος κα Φανή Μπαλαμώτη «Το «Άρτιο κατά παρέκκλιση» είναι το νέο ηθο-γράφημα, όπως το αποκαλεί ο ίδιος ο συγγραφέας, του Θωμά Ψύρρα. Δύο χρόνια μετά την νουβέλα «Τι απομένει από τη φωτιά», ο συγγραφέας μας δίνει ένα άλλο δείγμα της δημιουργικότητας του, πλάθοντας μια ιστορία που ενώ δηλώνει ότι είναι προϊόν μυθοπλασίας, νομίζω ότι όλοι μπορούμε να αναγνωρίσουμε σ’ αυτή μια σειρά από παθογένειες της ελληνικής νοοτροπίας, αλλά δυστυχώς και καταχρήσεις και παραβάσεις των διαφόρων εξουσιών. Το «Άρτιο κατά παρέκκλιση» είναι ένα βιβλίο-καταγγελία για τα μικρά και μεγάλα συμφέροντα που τραυματίζουν την έννοια του δικαίου, πληγώνουν το περιβάλλον και αλλοιώνουν συνειδήσεις. Αν και το τέλος του βιβλίου δεν είναι αισιόδοξο, παρ’ όλα αυτά ο πρωταγωνιστής μπορεί να λειτουργήσει ως παράδειγμα προς μίμηση, καθώς πολλές φορές καλούμαστε να έρθουμε σε ρήξη ή να κάνουμε μια δύσκολη επιλογή και τότε έρχεται η στιγμή να πούμε το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι, αναλαμβάνοντας στο ακέραιο το κόστος της επιλογής μας».

Σύμφωνα με τον φιλόλογο και συγγραφέα κ. Αγαθοκλή Αζέλη «Ο Θωμάς Ψύρρας, γνώστης δεινός της σύγχρονης γλώσσας, των νοοτροπιών και των «φυλών» των χρηστών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των αναγνωστών της «μπλογκόσφαιρας», για να διασφαλίσει ακόμη περισσότερο την αληθοφάνεια, βάζει τον αφηγητή του να αναρτά την συνέντευξή του σε συνέχειες στο δημοσιογραφικό του μπλογκ, στο οποίο γράφουν σχόλια οι αναγνώστες, οι παρεμβάσεις των οποίων θυμίζουν σε μια νεολληνικής ελαφρότητας εκδοχή, τον ρόλο του χορού στην αρχαία τραγωδία, ο οποίος μπορεί να διαλέγεται σχολιαστικά με τα λεγόμενα και τις πράξεις των ηρώων. Ο Θωμάς Ψύρρας με ιδιαίτερη ευαισθησία και αγάπη για τον τόπο μάς ξεναγεί μέσα από τις στενωπούς της νεοελληνικής δυστοπίας, σε δυσοίωνες για το μέλλον μας καταστάσεις, που δεν είναι ακριβώς ανήκουστες, αντιθέτως μάλλον έχουμε συνηθίσει, θραυσματικά τουλάχιστον, να τις ακούμε τόσο, ώστε να θεωρούνται μέρος της πραγματικότητας.Δεδομένων μάλιστα των μεγάλων καταστροφών που βίωσε η περιοχή μας με τις τελευταίες πλημμύρες, οι οποίες ανάγονται στην περιβαλλοντική καταστροφή, διερρωτάται κανείς αναπόφευκτα, πώς κατέληξε ο ελληνικός λαός από υπόδειγμα προσαρμοστικότητας και προσαρμογής του στο φυσικό τοπίο, από υπόδειγμα οικονομίας στη χρήση των φυσικών πόρων, αισθητικής στην προσαρμογή των δημιουργημάτων του, μέτρου στα μεγέθη και στις ποσότητες, πώς κατάντησε ο καλλιεργητής σε αναβαθμίδες σε βουνοπλαγιές στα νησιά, βουλημικός λυμεώνας της φύσης σαν να μην υπάρχει αύριο; Το βιβλίο του Ψύρρα, το οποίο γράφτηκε προφανώς πριν την επέλαση του γλωσσικά παρενδυτικού Ντάνιελ, αποδεικνύεται διορατικό, γιατί οι σοφοί τον ρόλο του οδοδείκτη έχουν μεταξύ άλλων και του λελογισμένου οιωνοσκόπου».

Στο τέλος της εκδήλωσης ο συγγραφέας απάντησε σε ερωτήσεις του κοινού και υπέγραψε αντίτυπα του βιβλίου του.

Σχετικές δημοσιεύσεις