Ο πλασιέ των Πρεσπών – Γράφει ο Σωτήρης Κύρμπας

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έχει στρατηγική στα εθνικά θέματα της Ελλάδας που (εσπευσμένα και φορτικά λόγω απραξίας δεκαετιών, είναι αλήθεια) καλείται να αντιμετωπίσει. Αντιδρά στις κατάφορες προκλήσεις και την εξ’ ανατολών επιθετικότητα σπασμωδικά, χωρίς πρωτοβουλία κινήσεων, και το μόνο θετικό στοιχείο που της καταλογίζεται είναι πως, τουλάχιστον, δεν παραβιάζει τον… κοινό νου: Ότι δηλαδή η Ελλάδα έχει σύνορα -χερσαία και θαλάσσια- και πως στην ανάγκη θα τα προασπιστεί με όποια όπλα διαθέτει. Τουλάχιστον αυτή είναι η ρητορική της.

Γι’ αυτό και η αποδοχή της από τον ελληνικό λαό παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα, παρά τις λάθος επιλογές της σε άλλα θέματα, τις αστοχίες της στην διαχείριση της υγειονομικής κρίσης, ακόμη και την φυσιολογική φθορά που αναμενόμενα είχε μετά από δύο χρόνια άσκησης εξουσίας. Γιατί ο ελληνικός λαός (τουλάχιστον στην πλειοψηφία του) αναγνωρίζει πλέον πως σε τελική ανάλυση μπορεί να τιθασεύσει την πανδημία, θα παλέψει και (ίσως) τα καταφέρει με τις οικονομικές της επιπτώσεις, όμως με τον Τούρκο δεν πρόκειται να επιβιώσει εάν δεν εκπέμψει ένα βροντερό, ξεκάθαρο και εν τοις πράγμασι ΟΧΙ!

Η αξιωματική (και όχι μόνο) αντιπολίτευση αντί να ζητά πολύ πιο σθεναρή και ξεκάθαρη στάση από την ελληνική κυβέρνηση (εγκλωβισμένη εξάλλου και από τις επιλογές της) μηρυκάζει για “διπλωματικές” αποτυχίες, για προσφυγές στην Χάγη (λες και δεν ξέρει πως η άλλη πλευρά ΔΕΝ αναγνωρίζει το Δικαστήριο της Χάγης) και ούτε λίγο ούτε πολύ να προβάλει την Συμφωνία των Πρεσπών ως… οδηγό και για τα ελληνοτουρκικά! Τον πρώτο χρόνο μάλιστα της κυβέρνησης της Ν.Δ. Κοτζιάς, Ραγκούσης, Κατρούγκαλος, Αναγνωστοπούλου και σία προέβαλαν ευθέως το επιχείρημα. Όμως ήλθαν κατόπιν τα επεισόδια στον Έβρο και κυρίως στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο και το… μάζεψαν. Όσο και να πόνταραν στον στρουθοκαμηλισμό και ίσως τον ωχαδερφισμό μερίδας του ελληνικού λαού, η πραγματικότητα έβγαζε μάτι…

Αυτή η πραγματικότητα -και η κραυγαλέα αλήθεια που την συνοδεύει- αχίλλειος πτέρνα (καταδικαστική μη ξεχνάμε για τον μυθικό μας ήρωα) είναι που δεν συμβαδίζει με τα ιδεολογήματα του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι πιο πραγματικό, επιστημονικό και ιστορικά τεκμηριωμένο πως η γλώσσα των Σκοπίων ΔΕΝ είναι η Μακεδονική (“γλώσσα” που ούτως ή άλλως δεν υφίσταται διότι οι Μακεδόνες από αρχαιοτάτων χρόνων ελληνικά μιλούσαν και έγραφαν) παρά μόνο ένα σλαβικό ιδίωμα πολύ συγγενές με την Βουλγαρική; Πως το γεγονός ότι τα σλαβικά φύλα που κατοικούσαν σε βόρειες κυρίως περιοχές της ιστορικής Μακεδονίας δεν τους καθιστούσε αυτόματα Μακεδόνες, διότι υπό αυτή την έννοια και ο… Κεμάλ Ατατούρκ (γεννηθείς στην Θεσσαλονίκη) Μακεδόνας ήταν.

Στην Ιστορία τέτοιου είδους παραποιήσεις και ψέματα δεν μένουν αναπάντητες και κυρίως δεν επιβιώνουν όσο και αν οι “πολιτικές” συγκυρίες κοντοπρόθεσμα ευνοούν το αντίθετο.

Δεν είναι μόνο το εύλογο βέτο της Βουλγαρίας στα Σκόπια όσον αφορά την γλώσσα (και κατ’ ουσίαν και την εθνική τους ταυτότητα) στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έρχεται και η υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Πορτογαλίας Άνα Πάουλα Ζακαρίας που αναφερόμενη στην γλώσσα των Σκοπιανών, δηλώνει πως κάποτε (εννοώντας πριν λίγες δεκαετίες) ήταν μέρος της βουλγαρικής γλώσσας.

Την ίδια ώρα, και ενώ στο γειτονικό κράτος τείνει να τεθεί εκτός λεξιλογίου τους η λέξη “Βόρεια”, γεγονότα που προκάλεσαν το πάγωμα της επικύρωσης τριών πρωτοκόλλων της συμφωνίας από την Ελληνική Βουλή, ο μεν Κατρούγκαλος εγκαλούσε την ελληνική κυβέρνηση για την… καθυστέρηση, ο δε Τσίπρας ως… πλασιέ στο “Prespa Forum Dialogue” (Φόρουμ Διαλόγου των Πρεσπών) στην Οχρίδα προσπαθούσε να περισώσει την συμφωνία προτρέποντας Βούλγαρους και Ευρωπαίους να κάνουν τα στραβά μάτια προς όφελος της… ανάπτυξης των Δυτικών Βαλκανίων.

Εντάξει! Το εμπεδώσαμε κύριοι. Όπως εμπεδώσαμε τι εννοείτε όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά με γνώμονα την Συμφωνία των Πρεσπών…

 

Υ.Γ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μην έχοντας σοβαρή αντιπολίτευση (αντιθέτως, με “αντιπολιτευόμενους” να τον προτρέπουν προς την κατεύθυνση του “διαλόγου” και των… συμβιβασμών) επί των εθνικών μας θεμάτων, εύχομαι να μην κάνει το ολέθριο λάθος για την ιστορική επιβίωση του ελληνισμού. Η Ιστορία διδάσκει πως πάντα ο τελευταίος “πληρώνει τον λογαριασμό”.

 

 

πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΔΙΑΛΟΓΟΣ  – 5 Ιουλίου 2021

Σχετικές δημοσιεύσεις