Ξεχωριστή και ιδιαίτερη η παρουσίαση του βιβλίου «Δημοτικοί χοροί- από την βίωση στην αναβίωση»

Πολύτιμο και χρήσιμο για όσους ενδιαφέρονται για τους δημοτικούς χορούς και την παράδοση γενικότερα είναι το βιβλίο του Λαογραφικού-Χορευτικού Ομίλου «Ασκληπιός» «Δημοτικοί χοροί- από την βίωση στην αναβίωση» που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία το απόγευμα της Τρίτης στο Μουσείο Τσιτσάνη.

Η παρουσίαση, που είχε συντονιστή τον δημοσιογράφο κ. Δημήτρη Παδιό, ξεκίνησε με σύντομη ομιλία του Προέδρου του «Ασκληπιού» κ. Γιάννη Σούλιου που ανέφερε ότι «Το βιβλίο είναι μια προσπάθεια του «Ασκληπιού» που χρονολογείται από τις 18 Μαρτίου 2006 που κάναμε μία επιστημονική ημερίδα στην οποία μίλησαν καταξιωμένοι Πανεπιστημιακοί καθηγητές της λαογραφίας και του χορού. Τότε είπαμε ότι αυτά τα πρακτικά πρέπει να απομαγνητοφωνηθούν και να κυκλοφορήσουν σε βιβλίο έτσι ώστε να μάθει ακόμη περισσότερος κόσμος αυτά που ζήσαμε εμείς και οι παλαιότεροι στα χωριά μας με τους χορούς, τα έθιμά μας κ.λπ. και ο «Ασκληπιός» θέλει να είναι πάντα συνεπής με την παράδοση και να την μεταφέρει στις νέες γενιές».

Ακολούθως ο διδάκτωρ λαογραφίας, λέκτορας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Δημήτριος Ράπτης τόνισε: «Στην εποχή μας η κατάρρευση της παραδοσιακής κοινότητας αφαίρεσε από τον χορό τις παραδοσιακές λειτουργίες του: έκφραση, ψυχαγωγία, επικοινωνία, ένταξη των ατόμων στην ομάδα, καλλιέργεια της συλλογικής ταυτότητας με σημείο αναφοράς την πλατεία ως τόπο συγκέντρωσης, επιβεβαίωσης και επικοινωνίας των μελών της κοινότητας. Η αλλαγή του αξιακού κώδικα και η βαθμιαία αφομοιωτική διαδικασία των ανθρώπων στα αστικά κέντρα ή στο νέο περιβάλλον όπου βρέθηκε ο καθένας για βιοποριστικούς λόγους στέρησε τον «βιότοπο», στο πλαίσιο του οποίου γινόταν η εκμάθηση και η εκτέλεση των χορών και δημιούργησε ένα νέο πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από την εξαφάνιση της βιωματικής σχέσης του με τον χορό καθώς γίνεται αντικείμενο διδασκαλίας είτε από τους καθηγητές φυσικής αγωγής είτε των εθνοτοπικών συλλόγων και αδελφοτήτων. Όλη αυτή η διαδικασία οδηγεί στην αναβίωση των χορών, οδηγεί σε μια δεύτερη φάση, δεύτερη ζωή, με αλλαγμένο τον τόπο αλλά και τον χρόνο».

Εν συνεχεία ο φιλόλογος-διδάκτωρ ιστορίας εκπαιδεύσεως κ. Θεόδωρος Νημάς υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ότι «στα παρουσιαζόμενα πρακτικά παρουσιάζονται και οι συζητήσεις όπου έγινε αναφορά στην παραχάραξη που έχει γίνει παλαιότερα στη διδασκαλία των παραδοσιακών χορών στις Γυμναστικές Ακαδημίες, τα μετέπειτα ΤΕΦΑΑ, όπου είχε διαμορφωθεί ένα κλίμα προς το θέαμα λόγω μιμητισμού των χορών φολκλόρ που είχαν επικρατήσει στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και που διαδίδονταν και στο ελληνικό κοινό από τα χορευτικά συγκροτήματά τους που έρχονταν τότε και εδώ ή από ελληνικά που πήγαιναν στο εξωτερικό και έβλεπαν εκεί τα ξένα χορευτικά να επιδίδονται σε ακροβατικές φιγούρες. Εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι όλα αυτά ήταν διασκευές για να εντυπωσιάσουν τους θεατές και κατόπιν έγινε, και γίνεται, προσπάθεια επανόρθωσης με το να διδάσκονται πλέον οι αυθεντικοί παραδοσιακοί ελληνικοί χοροί».

Η εκδήλωση έκλεισε με το Εφηβικό Τμήμα του «Ασκληπιού» το οποίο παρουσίασε παραδοσιακούς χορούς.

 

`

Σχετικές δημοσιεύσεις