Βιβλίο βαθύτατου προβληματισμού το «Δρολάπι»

«Δρολάπι» είναι η υδρολαίλαψ, μια λέξη που μας έρχεται από παλιά. Η βρόχινη λαίλαπα, η αλύπητη βροχή, ανακατεμένη με δυνατό αέρα. Αυτός είναι και ο τίτλος του νέου βιβλίου του κ. Ευάγγελου Αυδίκου που παρουσιάστηκε το απόγευμα της Πέμπτης στο Μουσείο Τσιτσάνη από το βιβλιοπωλείο Τσιοπελάκος και τις εκδόσεις Εστία.

Παρουσιάζοντας την πλοκή του βιβλίου τόνισε ότι «τα φυσικά φαινόμενα υπάρχουν, εκδηλώνονται, αλλά όταν υπάρχει πρόληψη και φροντίδα μπορούν να περιορίσουν τις καταστροφές. Το βλέπουμε μέσα από την ζωές τριών ζευγαριών που έχει ισοπεδωθεί η ζωή τους και τίθενται ζητήματα όπως: Τι κάνεις όταν πέφτεις σε ένα δρολάπι κάθεσαι στη λακκούβα η προσπαθείς να σηκωθείς; Και με ποιον τρόπο σηκώνεσαι; Ζητήματα στα οποία δεν προσπαθώ να δώσω απαντήσεις αλλά να θέσω ερωτήματα».

Όπως τόνισε η φιλόλογος κα Φανή Μπαλαμώτη: «Στο Δρολάπι, που δεν έχει άρθρο μπροστά του για να το περιορίζει σε ένα συμβάν, υπάρχει από τις πρώτες σελίδες η αόριστη αίσθηση μιας υποβόσκουσας απειλής ή μιας επικείμενης συμφοράς από την οποία οι πρωταγωνιστές, σαν ήρωες αρχαίας τραγωδίας, αδυνατούν να ξεφύγουν, καθώς η μοίρα και οι συγκυρίες παίζουν παιχνίδια ερήμην τους. Το μυθιστόρημα οργανώνεται με άξονα το ανεμόβροχο, που εμφανίζεται στην αφήγηση τόσο με την κυριολεκτική όσο και με τη μεταφορική του σημασία.

Η υπόθεση του έργου, που διαρθρώνεται σε δέκα κεφάλαια με ξεχωριστούς τίτλους το καθένα, κάτι που συνήθως συμβαίνει στα διηγήματα, δλ. στις μικρές αυτοτελείς ιστορίες, θυμίζει τα κομματάκια ενός παζλ που πρέπει να τα ενώσεις σωστά για να δεις την μεγάλη εικόνα – γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει κι εδώ

Ο χρόνος κατά τον οποίο συμβαίνουν τα γεγονότα είναι η τελευταία δεκαετία, καθώς σε όλο το βιβλίο υπάρχουν αναφορές σε γεγονότα που όλοι ζήσαμε ή διαβάσαμε στο διάστημα αυτό. Το Δρολάπι δεν είναι απλά οι ιστορίες κάποιων ανθρώπων που τυχαία διασταυρώνονται, αλλά ένα βιβλίο βαθύτατου πολιτικού, κοινωνικού και υπαρξιακού προβληματισμού, με επιπρόσθετες περιβαλλοντικές ανησυχίες».

Σε χαρακτηριστικό απόσπασμα της δικής του παρουσίασης ο φιλόλογος κ. Αγαθοκλής Αζέλης ανέφερε: «Θραύσματα της ζωής τριών ζευγαριών και ορισμένων ακόμη προσώπων γύρω από αυτά είναι η πρώτη ύλη της αφήγησης. Και με αυτά τα θραύσματα, χάρη στην εστίαση, το στοχαστικό βάθος και την αφηγηματική δεξιοτεχνία, αποτέλεσμα της μακροχρόνιας θητείας του στα γράμματα και τη συγγραφή, ο Βαγγέλης Αυδίκος κατορθώνει να δομήσει μια σύγχρονη σάγκα της Ελλάδας της κρίσης και μάλιστα αντιπροσωπευτικών κοινωνικών στρωμάτων που κατέρρευσαν μαζί με την φούσκα της ελληνικής οικονομίας και της ψευδαίσθησης της ευμάρειας. Αυτόν τον πυρήνα της Ελλάδας της κρίσης τον διαπερνούν αναφορές στην ελληνική διασπορά αλλά και στα παγκοσμιοποιημένα προβλήματα. Η Ελλάδα της κρίσης λοιπόν, η απειλή του νεοναζισμού που καταλαμβάνει αποπνικτικά κι αλλοτριωτικά τον δημόσιο χώρο, η οικολογική καταστροφή (εδώ επιβεβαιώνεται ότι η καλή τέχνη λειτουργεί συχνά και προφητικά, αν σκεφτούμε την πρόσφατη θεομηνία στη Θεσσαλία), είναι ο καμβάς πάνω στον οποίο ο συγγραφέας υφαίνει την αγωνία για τη γυμνή επιβίωση και εκφάνσεις της υπαρξιακής αγωνίας του σύγχρονου Έλληνα κι ανθρώπου ευρύτερα. Οι ήρωες λοιπόν δεν κινούνται μόνο στον χρόνο αλλά και στον χώρο, επιχειρώντας να διαφύγουν από το κακό παρελθόν που τους κυνηγάει ή να συναντήσουν τον μύθο τους ή την χαμένη τους ψυχή. Έτσι τα τρία ζευγάρια της ιστορίας μας θα συναντηθούν σε έναν απομακρυσμένο ξενώνα κάπου στην Ήπειρο (αγαπημένο σημείο αναφοράς του συμπατριώτη συγγραφέα), ο οποίος θα λειτουργήσει καταλυτικά στη ζωή τους, επιταχύνοντας αποφάσεις και διαδικασίες σύγκρουσης και επαναπροσδιορισμού των επιλογών τους. Κανένας από τους ήρωες δεν απομακρύνεται αλώβητος από εκείνον τον χώρο της διασταύρωσής τους, αλώβητος και συνάμα δίχως την ευκαιρία μιας νέας ζωής».

Ακολούθησε υπογραφή βιβλίων και διάλογος με τον συγγραφέα.

 

 

 

Σχετικές δημοσιεύσεις