Έφυγε από τη ζωή ένας διακεκριμένος Φιλόλογος

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΙΧ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

(1937-2024)

Έφυγε από τη ζωή ένας διακεκριμένος Φιλόλογος
Στο μακρινό 1957 τρεις φερέλπιδες νέοι και λαμπροί φοιτητές τής λαμπερής
Φιλοσοφικής Σχολής Θεσσαλονίκης γίνονται στενοί φίλοι. Είναι στο ίδιο έτος (στο
πρώτο από τα πέντε τής τότε Σχολής) και διακρίνονται για τον δημιουργικό οίστρο να
σπουδάσουν Κλασική Φιλολογία.
Η χαρά τής επιτυχίας τους είναι έκδηλη, τόσο διότι κρίθηκαν επιτυχόντες,
αντιμετωπίζοντας δύσκολες εισαγωγικές εξετάσεις (με αναλογία ενός προς δέκα),
όσο και διότι θα είχαν δασκάλους τους τα ιερά τέρατα της εποχής, τον Στίλπωνα
Κυριακίδη, τον Ιωάννη Κακριδή, τον Στυλιανό Καψωμένο, τον Αγαπητό Τσοπανάκη,
τον Μανόλη Ανδρόνικο, τον Απόστολο Βακαλόπουλο, τον Λίνο Πολίτη, τον Κων.
Γρόλιο, τον Νικόλαο Ανδριώτη, τον Βασίλειο Τατάκη, τον Εμμανουήλ Κριαρά, τον
Μιχαήλ Λάσκαρη και τον Γεώργιο Μπακαλάκη.
Τη γνωστή σε όλους φοιτητική τριάδα αποτελούσαν: ο ομιλών Νικόλαος
Κατοίκος (ορμώμενος εκ Σοφάδων Καρδίτσας και έλκων την καταγωγήν του εκ
Κλετσού Ευρυτανίας), ο Μιχάλης Κατραμάδος (ορμώμενος εξ Αμμουλιανής
Χαλκιδικής) και ο εκλιπών Αθανάσιος Αγγελόπουλος (ορμώμενος εκ Βαλτινού
Τρικάλων). Ήμασταν και οι τρεις άριστοι μαθητές στα Γυμνάσιά μας, και στη
συνέχεια μεταξύ τών καλύτερων φοιτητών τής Σχολής μας, αλλά ήμασταν
φτωχόπαιδα. Ο Θανάσης ήταν επιπλέον και ορφανός. Οι Γερμανοί κατακτητές είχαν
συλλάβει τον πατέρα του στα Τρίκαλα σε κάποια αντίποινα του 1944 και τον είχαν
εκτελέσει στη Λάρισα.
Η απορφανισμένη οικογένεια έμεινε με τη χαροκαμμένη μάνα και με τέσσερα
τέκνα, τον Θανάση, τον Κώστα και δύο αδελφές τους. Το επτάχρονο παιδί τού 1944
διέπρεπε στα Σχολεία, όπως και στο Πανεπιστήμιο. Σπούδασε με υποτροφία του
Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, διότι το 1957 ήταν μεταξύ τών δέκα πρώτων
επιτυχόντων. Τελειώνοντας το Πανεπιστήμιο σταδιοδρόμησε ευδοκίμως εδώ στα
Τρίκαλα ως Καθηγητής Μ.Ε., ως Γυμνασιάρχης και ως Βοηθός Επιθεωρητού. Από
τους φίλους του ο Μιχάλης σταδιοδρόμησε στη Θεσσαλονίκη και εγώ στην
Καρδίτσα.
Ο Θανάσης και οι συνάδελφοι και φίλοι του πρόλαβαν αρκετά χρόνια
εκπαιδευτικής άνθησης. Είχαν πολλά να δώσουν στην Εκπαίδευση και αυτή η
πρόθυμη προσφορά τους γινόταν με χαρά και ευγνωμοσύνη αποδεκτή. Αργότερα έως
σήμερα κόπασε η θυσιαστική διάθεση για προσφορά, καθώς και η κοινωνική
ευστροφία για αξιοποίηση της ανιδιοτελούς και λυσιτελούς προσφοράς.

2

Με απλά λόγια, για την ποθούμενη εκπαιδευτική ανάκαμψη χρειαζόμαστε
πολλούς Αγγελόπουλους, δηλαδή πολλούς δασκάλους τής γενιάς τού Θανάση
Αγγελόπουλου. Αυτοί θα τονώσουν τη φιλομάθεια και τη χρηστοήθεια των μαθητών.
Ευτυχώς που έχουμε την παρακαταθήκη τού παραδείγματός τους, διότι αυτοί ένας –
ένας «φεύγουν».
Ήταν τυχεροί όσοι υπήρξαν μαθητές τού Θανάση Αγγελόπουλου. Γιατί αυτός
υπήρξε συνειδητοποιημένος δάσκαλος. Ήταν μελετηρός, βιβλιολάτρης, σοβαρός
συζητητής, στηλιτευτής τής κακοδιοίκησης και της αδικίας, μαχητικός, ταπεινός,
προσηνής, φιλόστοργος, υποδειγματικός οικογενειάρχης και ανεκτίμητος φίλος.
Έδωσε αδιάκοπον και τίμιον αγώνα στη ζωή και του ανήκει «ὁ τῆς δικαιοσύνης
στέφανος» (Απ. Παύλου προς Τιμόθεον επιστολή Β΄,4,8). Προς το τέλος τής ζωής
του δοκιμάστηκε και στη συζυγική μοναξιά, καθώς το 2014 είχε χάσει τη σύζυγό του,
την Καθηγήτρια Φιλόλογο Φούλα Ρουμελιώτη.
Ψυχικό αντιστάθμισμα αυτής της απουσίας υπήρξε η αγάπη τών οικογενειών
τών παιδιών τους, του Δικηγόρου Μιχάλη και του Γιατρού Κώστα, που του είχαν
χαρίσει τρία αγαπημένα εγγόνια, τους δύο Θανάσηδες και τον Παντελή.
Μέσα στον ανθρώπινο πόνο τής εκδημίας τα παιδιά τού Θανάση, οι δύο νύφες
του (Ολίνα και Λίντα, τα εγγόνια του, τα δύο ζώντα αδέλφια του (ο Κώστας και η
Μαρία), τα ανίψια του, οι λοιποί συγγενείς του, οι συνάδελφοί του Καθηγητές και οι
φίλοι του μπορούν να σεμνύνονται που συμπορεύτηκαν στη ζωή και γνώρισαν από
κοντά έναν σπουδαίον επιστήμονα και έναν καλόν άνθρωπο. Τους ευχόμαστε «καλή
παρηγοριά».
Στον εκλιπόντα φίλο και συνάδελφό μου Θανάση εύχομαι «Καλόν Παράδεισο».
ΣΗΜ.: Ο επικήδειος τούτος λόγος εκφωνήθηκε στις 23-2-2024 στον Ιερό Ναό
τού Αγίου Κοσμά τού Αιτωλού Τρικάλων.

Νίκος Κατοίκος

Σχετικές δημοσιεύσεις