Επιτυχής εκδήλωση για τον αρχιτέκτονα των Ξενία Άρη Κωνσταντινίδη στην Καλαμπάκα

Εξαιρετική ήταν η αφιερωματική εκδήλωση για τον αρχιτέκτονα των Ξενία Άρη Κωνσταντινίδη που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στην αίθουσα Νίτσα Λιάπη στην Καλαμπάκα με συνδιοργανωτές τον  Πολιτιστικό Σύλλογο Καλαμπάκας «Τα Μετέωρα»  και το Δεύτερο Γυμνάσιο για τα 110 χρόνια από τη γέννηση και 30 από τον θάνατο του κορυφαίου αρχιτέκτονα.

 

Στην εκδήλωση μίλησαν ο Πρόεδρος του συλλόγου Γρηγόρης Δερεκενάρης και ο φιλόλογος Σπυρίδων Βλιώρας ο οποίος παρουσίασε μέρος της μελέτης του για ένα από τα εμβληματικότερα δημιουργήματα του αρχιτέκτονα, το ξενοδοχείο Ξενία Καλαμπάκας, και αναφέρθηκε στο παρελθόν, παρόν αλλά και… μέλλον του έργου που έχει χαρακτηριστεί «το σημαντικότερο έργο του δημιουργού του και ίσως το σημαντικότερο της Ελληνικής Αρχιτεκτονικής τού 20ού αιώνα».

 

Ο  Άρης Κωνσταντινίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1913 και αποφοίτησε από το Πολυτεχνείο του Μονάχου το 1936. Εκεί διδάχθηκε τις αρχές του μοντέρνου κινήματος της Αρχιτεκτονικής, τις οποίες κουβάλησε το 1936 στην Ελλάδα.

 

«Χρόνια αξέχαστα όχι τόσο για τα όσα μου προσέφερε το Πολυτεχνείο, όσο και πιο πολύ για τα ταξίδια που έκανα όλα αυτά τα χρόνια. Και όμως έτσι έμαθα πιο πολλά, σίγουρα πιο πολλά από όσα μου μάθαινε το Πολυτεχνείο, που και αυτό πρέπει να πω δε με άφησε απαίδευτο. Όμως τα ταξίδια μου ανοίξανε πιο πολύ το μυαλό και με μπάσανε πιο πολύ στον κόσμο της τέχνης που σπούδαζα. Έτσι δηλαδή που γνώρισα από κοντά, τόσα και τόσα πράγματα, παλιά και πολύ πιο παλιά και ταυτόχρονα πολλά και από τα πιο σύγχρονα και πιο μοντέρνα σε εκείνους τους καιρούς…», αναφέρει ο Άρης Κωνσταντινίδης για τα φοιτητικά του χρόνια. (Καρακάσης, 2001)

 

Εργάσθηκε για μερικά χρόνια στην Πολεοδομική Υπηρεσία της πόλης των Αθηνών και μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στο υπουργείο Δημοσίων Έργων. Οταν επέστρεψε στην Ελλάδα, πέρα από την επαγγελματική του απασχόληση σε μια προσπάθεια μελέτης και καταγραφής του ελληνικού χώρου, ταξίδεψε στην ύπαιθρο, σκιτσάροντας αδιάκοπα κτίσματα και μορφές της ανώνυμης αρχιτεκτονικής, συγκροτώντας ένα ιδιότυπο είδος ημερολογίου, από τις Κυκλάδες (Μύκονο, Δήλο), την ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι τις γειτονιές της Αθήνας (Αναφιώτικα, Βύρωνας, Καισαριανή) και του Πειραιά (Δραπετσώνα, Κοκκινιά).

 

Θεωρούσε πώς η αρχιτεκτονική είναι κοινωνικό λειτούργημα και η απασχόλησή του με τα μεγάλα προβλήματα της εποχής τον οδήγησε να κατακτήσει τις θέσεις του προϊστάμενου του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας από το 1955 ως το 1957 και του προϊσταμένου της Τεχνικής Υπηρεσίας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού από το 1957 ως το 1967.

 

Ο Άρης Κωνσταντινίδης ήταν ο πρώτος αρχιτέκτονας στην Ελλάδα που εισήγαγε αποτελεσματικά και σε μεγάλη κλίμακα στα δημόσια έργα την έννοια της τυποποίησης στη σύνθεση και την κατασκευή. Στην ανωτέρω χρονική περίοδο, σχεδίασε και επέβλεψε την κατασκευή σειράς εργατικών κατοικιών και ξενοδοχείων, τα γνωστά σε όλους «Ξενία» του ΕΟΤ. Σύμφωνα με τον ίδιο κατάφερε να χτίζει κάτι παραπάνω από απλά κτίρια, κατάφερε να χτίζει, σύμφωνα με μια δική του έκφραση, «Λοχεία Ζωής». Ο άνθρωπος που θεωρούσε σημαντική για την Τέχνη της Αρχιτεκτονικής την ποίηση του Διονυσίου Σολωμού αυτοκτόνησε στις 16 Σεπτέμβρη 1993.

 

Σχετικές δημοσιεύσεις