Το «σύστημα»

(Ποιους ακριβώς καταγγέλλει ο κ. Καλλιάνος;)

  • Γράφει η Λένα Παπαντώνη

 

Η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, ο χαμός ενός οικείου προσώπου είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να μην αντιμετωπίζεις με συμπάθεια και κατανόηση ακόμη και όταν αφορά ανθρώπους που δεν ανήκουν ακριβώς στον κύκλο των προσφιλών σου προσώπων. Τολμώ να πω ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, ειδικά όταν είναι φανερή η ένταση του πόνου που αυτή η απώλεια προκαλεί την συμπάθειά σου, μπορεί να κερδίσει ακόμη και ο εχθρός σου.

Υπό αυτήν την έννοια θεωρώ δεδομένο ότι ουδείς στοιχειωδώς ευαίσθητος επιχαίρει με το προσωπικό δράμα της οικογένειας του κυβερνητικού βουλευτή Καλλιάνου. Τουναντίον συμπονούν και συμπάσχουν, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, όσοι στην ιστορία αυτή βλέπουν και θυμούνται ανάλογα δικά τους δράματα. Η μεγάλη διαφορά ωστόσο είναι ότι οι πολλοί βιώνουν αυτές τις καταστάσεις από τη σκοπιά του απλού πολίτη. Αυτού που η ευθύνη- όχι μικρή αν με ρωτάτε- αναφορικά με την κατάσταση του δημόσιου ΕΣΥ εξαντλείται στο ότι καλείται μια φορά στα 4 περίπου χρόνια να αποφασίσει με την ψήφο του ποιος θα διαμορφώσει τον χαρακτήρα -μεταξύ άλλων- και του συστήματος υγείας. Ανθρώπινα συμπονώ λοιπόν τον βουλευτή αλλά αντικειμενικά οργίζομαι με τον τραγέλαφο των αλλεπάλληλων βίντεο που κυκλοφορεί όλες αυτές τις ημέρες στο διαδίκτυο και τα οποία καταγγέλλουν το «σύστημα».

 Αλήθεια ποιο είναι αυτό το «σύστημα»; Είναι κάτι τόσο απρόσωπο ώστε να μην μπορεί να στοιχειοθετηθεί συγκεκριμένη κατηγορία εναντίον του που θα οδηγήσει στην τιμωρία του; Και ποιος το έστησε και το διαχειρίζεται αυτό το σύστημα; Πως λειτουργεί; Πριν λίγες μόλις ημέρες ο υπουργός υγείας πέρασε, πανηγυρικά και με τα σχετικά σόου, μεταξύ άλλων τη διάταξη για τα «απογευματινά χειρουργεία». Για την νομιμοποίηση δηλαδή της χρόνιας στρέβλωσης που ακούει στο όνομα «φακελάκι» με τη θεσμοθέτηση της επ’ αμοιβή τέλεσης ιατρικών πράξεων εντός των δημόσιων δομών υγείας. Ακόμη πιο απλά ο πολίτης που πληρώνει φόρους και ασφαλιστικές εισφορές προσδοκώντας -αν ο μη γένοιτο- δωρεάν περίθαλψη σε δημόσιο νοσοκομείο θα κληθεί στη δύσκολη ώρα να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να χρησιμοποιήσει αυτό που ήδη έχει πληρώσει. Δεν καταργούμε λοιπόν το «φακελάκι» αλλά -επίσημη δήλωση αυτό- το καθιστούμε νόμιμο. Είπατε κάτι για «σύστημα»;

Και αυτό είναι μονάχα μια από τις κυβερνητικές επιλογές που, με μονομανή προσήλωση εδώ και πέντε χρόνια, οδηγούν στην απαξίωση του δημόσιου χαρακτήρα του ΕΣΥ και στην υποκατάστασή του από όλο και περισσότερο ιδιωτικό τομέα. Και το σύνολο αυτών των επιλογών –με διαφορετικούς υπουργούς αλλά πάντα υπό την ίδια κεντρική ηγεσία άρα την ίδια κεντρική πολιτική στόχευση- ο βουλευτής Καλλιάνος τις έχει στηρίξει αναφανδόν με την ψήφο του. Οπότε αν δεν είναι σχιζοφρενής ή ανοϊκός αναρωτιέμαι για ποιο λόγο κλαίει και οδύρεται. Το «σύστημα» έχει πάντοτε και πρόσωπο και ονοματεπώνυμο και το διαμορφώνουν αυτοί που κρατούν τις τύχες της κοινωνίας στα χέρια τους. Δικές τους επιλογές και αποφάσεις το στήνουν και το γιγαντώνουν.

Και όχι, δεν είναι ισομερής ή ισόποση η ευθύνη του μέσου ψηφοφόρου. Είναι σημαντική φυσικά και γι αυτό επιμένω πως δεν ψηφίζουμε «κληρονομικώ δικαίω» αλλά ανοίγουμε τα…στραβά μας και ενημερωνόμαστε πριν την επίσκεψή μας στο εκλογικό κέντρο, αναζητώντας όσο πιο πιεστικά γίνεται απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα που αφορούν στη ζωή μας πριν δώσουμε την δια της ψήφου έγκριση. Και πάλι δεν αποτελεί πλυντήριο ευθυνών η ψήφος των πολιτών. Και όσο και αν κάποιοι παθαίνουν συχνά…Πάγκαλο διαχέοντας συλλογικά την ευθύνη για συνειδητά λάθη, παραλείψεις και εγκληματικές επιλογές η αλήθεια είναι πάντοτε εκεί για όποιον θέλει να τη δει δίχως κομματικές παρωπίδες. Ο λαός ψηφίζει αλλά δεν κυβερνά. Ο λαός επιλέγει αλλά δεν αποφασίζει. Και ο λαός συχνά παραπλανάται και η ψήφος του υφαρπάζεται με ψευδείς προεκλογικές υποσχέσεις που έχουν ξεχαστεί πριν καν το κλείσιμο της κάλπης. Το «σύστημα» είναι το ανάλογο της οικογένειας. Δεν το διαμορφώνουν τα παιδιά αλλά οι γονείς. Το παιδί μπορεί να ζητά, να απαιτεί αλλά οι επιλογές ανήκουν σε άλλους. Οπότε αγαπητοί αν το «σύστημα» δεν σας αρέσει, αν το «σύστημα» είναι σαθρό στρώστε τον πισινούλη σας στη δουλειά και αλλάξτε το.  Για όσο επιλέγετε να το στηρίζετε παντοιοτρόπως απλά βουλώστε το. Προκαλείτε…

Σχετικές δημοσιεύσεις