Ανάβεις φωτιές!!!

(Άνοιξε και επίσημα η περίοδος των θερινών πυρκαγιών για το 2024)

 

  • Γράφει η Λένα Παπαντώνη

 

Λίγες μέρες πριν τη λήξη της παράτασης-και ενώ ήδη επίκειται και νέα- για τη δήλωση των ακαθάριστων οικοπέδων η «περίοδος των πυρκαγιών» για το καλοκαίρι 2024 άνοιξε επισήμως, με αρκετά μάλιστα μέτωπα. Είναι σαφές ότι η πραγματικότητα για τις Μεσογειακές χώρες -κατά κύριο λόγο αν και όχι μόνο όπως, δυστυχώς, δείχνουν τα πράγματα- θα είναι ολοένα και πιο σκληρή από δω και μπρος. Οι πυρκαγιές, αναπόσπαστο κομμάτι της λειτουργίας του οικοσυστήματος καθώς στη φυσική τους μορφή εξυπηρετούσαν την αναγέννησή του, θα αποτελούν ολοένα και πιο συχνά, ολοένα και πιο έντονα τον θερινό εφιάλτη. Έναν εφιάλτη που μάλλον θα μεγαλώνει σε έκταση, ένταση και διάρκεια.

Το ποιος ευθύνεται είναι σαφές, ξεκάθαρο, πανθομολογούμενο και-πλην «ψεκασμένων» περιπτώσεων-αναντίρρητο. Ο βιασμός της φύσης δεν είναι πλέον χωρίς αντίκτυπο στη ζωή μας. Το πώς αντιμετωπίζεται είναι βέβαια άλλο θέμα. Θα δεχθώ ότι σε περίοδο οικονομικών σφίξεων το να επενδύσεις μεγάλα ποσά σε μέσα πυρόσβεσης μπορεί να είναι επιθυμητό και ευκταίο αλλά πρακτικά αδύνατο.

Το να οργανώσεις όμως την πυροπροστασία σου με τα μέσα που διαθέτεις, να προετοιμαστείς όσο καλύτερα γίνεται για το επικείμενο κακό είναι άλλο ζήτημα. Τι σημαίνει αυτό; Γνωστά και χιλιοειπωμένα. Καθαρισμός δασικών εκτάσεων από ξερά, στοχευμένη υλοτόμηση, δημιουργία αντιπυρικών ζωνών, ανάπτυξη δικτύου παρακολούθησης με drones ή/και με πεζοπόρα και μηχανοκίνητα τμήματα όπου χρειάζεται κλπ. Ποιος μπορεί να το κάνει αυτό;

Το κράτος φυσικά μέσω των αρμόδιων υπηρεσιών (δασικές υπηρεσίες, περιφέρειες, δήμοι κλπ). Απαιτούνται πόροι; Φυσικά. Τίποτε δεν είναι άνευ κόστους αλλά στη ζυγαριά το να αποκαταστήσεις τις μεγάλες ζημιές πάντοτε κοστίζει υπερπολλαπλάσια από το να τις προλάβεις. Ισχύει πάντα και παντού. Τι επιλέγει το κράτος; Να φτιάξει ένα νόμο που- και εδώ!- μεταφέρει το βάρος στον πολίτη και μετατρέπει την κρατική ευθύνη, για ακόμη μια φορά, σε ατομική.

Έχει επαναληφθεί πλέον τόσες φορές που έχει καταντήσει κάτι παραπάνω από κακόγουστο αστείο. Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι απλώς ότι είναι εξοργιστικό αλλά ότι, επί της ουσίας, είναι και πρακτικά ανεφάρμοστο ενώ δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα επιχειρεί (;) να λύσει. Αν αφήσουμε στην άκρη το γεγονός ότι η πλατφόρμα που δημιουργήθηκε σε παραπάνω από τις μισές περιπτώσεις- σύμφωνα με καταγγελίες πολιτών- δεν λειτουργεί και εστιάσουμε στην ουσία θα δούμε ότι η σύλληψη είναι πέραν από στρεβλή και βαθύτατα αντισυνταγματική καθώς χτυπά τον πυρήνα του δικαιώματος της ιδιοκτησίας και μεταφέρει δυσανάλογα βάρη (οικονομικά και όχι μόνο) στους πολίτες.

Και αυτά δεν τα λέει μια ταπεινή δημοσιογράφος αλλά νομικοί που έχουν ήδη προεξοφλήσει την επιτυχή κατάληξη των προσφυγών που έχουν σωρηδόν κατατεθεί κατά του νομοσχεδίου-έκτρωμα. Είναι και θέμα απλής λογικής. Το κράτος ζητά από τους πολίτες να είναι είτε με μια μεσινέζα και ένα αλυσοπρίονο ανά χείρας επί 5-6 μήνες το χρόνο ή να έχουν βαθιά το χέρι στην, άδεια, τσέπη τους για να πετυχαίνουν τον διαρκή καθαρισμό των ιδιοκτησιών τους.

Την ίδια ώρα πάμπολλες κρατικές ιδιοκτησίες ανά τη επικράτεια δεν είναι απλώς ακαθάριστες αλλά βόμβες έτοιμες να αναφλεγούν. Είναι επίσης αδιανόητο και προκλητικό την ώρα που υφίσταται εν ισχύ διάταξη η οποία προβλέπει ρητά και ξεκάθαρα πως ατομικές ιδιοκτησίες που δεν καθαρίζονται εντός προβλεπόμενων προθεσμιών καθαρίζονται υποχρεωτικά από τον οικείο δήμο και το κόστος χρεώνεται στον ιδιοκτήτη, να έρχεται το κράτος και να λέει ότι αν δεν δηλώσεις, αν δεν καθαρίσεις ή αν ξεσπάσει πυρκαγιά τότε εγώ όχι μόνο δεν φταίω αλλά θα σε ισοπεδώσω οικονομικά με τα πρόστιμα και τις ποινές που θα σου επιβάλλω για την… αμέλειά σου.

Διότι πολύ απλά… πηδάει ένα στάδιο που αφορά το ίδιο το κράτος! Ναι, κύριοι δεν καθάρισα το οικόπεδό μου αλλά οφείλατε να το πράξετε εσείς και να με χρεώσετε αναλόγως! Άρα; Που καταλήγει όλο αυτό; Κατά την ταπεινή μου άποψη θα αναγκάσει τους ιδιοκτήτες είτε να αποψιλώσουν στον απόλυτο-και ιδανικά μη αντιστρεπτό- βαθμό τις ιδιοκτησίες τους μετατρέποντάς τες σε κρανίου τόπου, είτε να τις ξεφορτωθούν ώστε να γλυτώσουν τα μπλεξίματα.

Το πρώτο δεν το λες ακριβώς οικολογική προσέγγιση και συνεισφορά στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης το δεύτερο είναι μια χυδαία προσπάθεια αναδιανομής των ιδιοκτησιών. Ό,τι δηλαδή δεν κατάφερε να πάρει ο ΕΝΦΙΑ να τα πάρει η…κλιματική αλλαγή. Θα μπορούσα να γράφω πολλά αλλά νομίζω και με αυτά τα ολίγα προκύπτει με σαφήνεια η προχειρότητα και η τσαπατσουλιά της εν λόγω «έμπνευσης». Δεν είναι απλά συνετό αλλά άκρως απαραίτητο να αποσυρθεί χθες αυτό το τερατούργημα και η κυβέρνηση να επικεντρωθεί στην αναζήτηση λογικών και βιώσιμων λύσεων. Διότι τα σοβαρά προβλήματα απαιτούν σοβαρές λύσεις και δεν αντιμετωπίζονται με αστειότητες.

Ούτε με αναζήτηση άλλοθι για τις ελλείψεις και τις παραλείψεις του κρατικού μηχανισμού στην άκριτη υιοθέτηση θεωριών συνομωσίας από πλευράς υπουργείου που σε κάθε φωτιά ανακαλύπτει και έναν εμπρησμό. Και πριν κλείσω λέω να σας σοκάρω λιγάκι. Για όσους δεν το έχουν καταλάβει ακόμη  μπορώ να τους βεβαιώσω ότι τα χάρτινα καλαμάκια  και το «περιβαλλοντικό τέλος» στις σακούλες  δεν έχουν αντιστρέψει την κλιματική κρίση. Ναι, ναι είναι αλήθεια. Παρά τον τόσο μελετημένο σχεδιασμό, τα πρόστιμα και οι πράσινοι φόροι μας έχουν ακόμη στο σημείο «μείον πολύ» από το σημείο ασφαλείας. Μήπως να τα βάλουν μέσω πλατφόρμας για να αποδώσουν;

Σχετικές δημοσιεύσεις